One big mistake

A  zaczęło się tak...

   Był piękny dzień. Słońce już od samego rana prażyło niemiłosiernie. Zmierzałyśmy do Angeles National Forest, do najfajniejszego miejsca o jakim kiedykolwiek słyszałam. Mama od małego opowiadała mi o tych lasach jednak nigdy nie było okazji tam pojechać ze względu na Raka Szpiku Kostnego na którego chorowała. Lekarze mieli złą wiadomość a pro po: nie było dawcy. Ku mojemu zdziwieniu matka za bardzo nie przejęła się tą informacją i wyszła mówiąc: ''Widocznie tak miało byc''. Od razu zrezygnowała z wszelakiej pomocy lekarzy, szpitali, leków i zaczęłyśmy podróżować.
  -Mogłabyś przez chwile poprowadzić? Musze zdjąć kurtkę bo inaczej się ugotuje. 
  -Nie ma sprawy ale pośpiesz się, bo nie chce spowodować wypadku.-złapałam lewa ręką za kierownice i skupiłam się na drodze przed nami. Mama rozpięła pas, szybko zdjęła kurtkę która po chwili znalazła się na tylnym siedzeniu. Wracając na miejsce, obdarzyła mnie jednym ze swoich najpiekniejszych uśmiechów. 
  -Co tak długo?-zażartowałam gdy nagle zadzwonił telefon.
  -Halo?-powiedziała mama. Po dalszej wymianie zdać stwierdziłam, że musiał to być John, nowy przyjaciel mamy. Nie chcąc jej przeszkadzać, włożyłam słuchawki do uszu i nacisnęłam przycisk PLAY. Odwróciwszy się w stronę okna zobaczyłam wielką, czarną ciężarowke pędzącą wprost na nas.
  -Mamo!! Uważaj !!